Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11239 K.2023/1016

Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2012 tarihli ve 2009/59 Esas, 2012/141 Karar (Kapatılan Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.02.2012 tarihli ve 2009/1137 Esas, 2012/211 Karar) sayılı mahkûmiyet hükmünün sanığın yokluğunda tefhim edildiği, gerekçeli karara ilişkin tebligatın hükümlünün 30.06.2010 tarihli celsede bildirdiği son adresine çıkartıldığı, tebliğ mazbatasında "Tebliğ adresine gidildi.

Muhatap tebliğ saatinde adreste olmadığından ve tebliğe haiz kimse bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 21 ... maddesi uygulanarak muhatap kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılmış muhatabın en yakın komşusuna haber verilmiştir.

Tebliğ evrakı mahalle muhtarlığına teslim edilmiştir, komşusu isim ve imzadan imtina etmiştir." şeklinde açıklama yazılmış ise de sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta

amir ve memurlarından sorularak bu durumun tebliğ tutanağına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerektiği, bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ancak Mahkemenin 15.06.2012 tarihinde hükmü kesinleştirerek infaza gönderdiği tespit edilmiştir.

Hükümlü hakkında 14.02.2012 tarihli anılan kararda tekerrür hükümleri uygulandığı, tekerrüre esas mahkûmiyetin kaldırılması nedeniyle dosyanın tekrar ele alınıp 11.11.2012 tarihli ek kararla önceki hükmün ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu ek kararın da hükümlünün mernis adresine doğrudan "MERNİS adresi" ibaresi ile çıkarıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 ... maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ edildiği, oysa önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

7201 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın yine usulsüz olduğu, ancak Mahkemenin 17.01.2013 tarihinde kararı kesinleştirerek infaza gönderdiği tespit edilmiştir.

Bu nedenlerle hükümlünün süreden sonraki temyiz temyiz isteğinin reddine dair Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2009/59 Esas, 2012/141 Karar sayılı ek kararının hukukî değerden yoksun olduğu kabul edilerek sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın 10.12.2019 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2012 tarihli ve 2009/59 Esas, 2012/141 Karar (Kapatılan Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.02.2012 tarihli ve 2009/1137 Esas, 2012/211 Karar) sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.02.2012 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2012 tarihli ve 2009/59 Esas, 2012/141 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ...