Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11514 K.2024/3057

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2018/372 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-(b), 21/2, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/2487 Esas, 2021/1399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olay günü kahvehanede oturdukları sırada dışarıdan kavga sesi gelmesi üzerine merak edip çıktıkları, mahalleden tanıdıkları Cihan ve Uğur'un kavga ettiklerini görmeleri üzerine ayırmak için müdahale ettikleri, kavga sırasında Uğur'un üzerinde bulunan tabancayı çıkardığı, kavga sırasında yere düşen tabancayı sanığın aldığı,

kavgada Uğur'un yanında yer alan ve açık kimliği tespit edilemeyen Sarı lakaplı İrfan isimli şahsın kendilerine ateş edeceğini düşünerek silahını doğrulttuğu, sanığın İrfan isimli şahsa hitaben "Sen kime silah çekiyorsun" dediği ve elinde kurulu halde bulunan silahtaki iki adet merminin yere düştüğü, sanığın silahı tekrar kurması ile silahın ateş aldığı ve kavgayı ayırmaya çalışan katılanın silahtan çıkan mermi ile sırt bölgesinden yaralandığı, hemopnömotoraksa ve bacakları flaska neden olan yaralanmanın yaşamsal tehlikeye, duyulardan yada organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu,

T11'de meydana gelen vertebra kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta(3) derecede etkilediği olayda.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/2487 Esas, 2021/1399 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul