Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11728 K.2023/1876

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrasının birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/7597 Esas, 2021/9151 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği, hüküm kurulurken hesap hatası yapıldığı, uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin gösterildiği gerekçelerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/220 Esas, 2021/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci fıkrasının birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların olay günü hayvan otlattıkları esnada tartışmaya başladıkları, karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, akabinde ellerinde bulunan sopalarla birbirlerini basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılanın beyanı ve 22.06.2015 tarihli genel adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrür uygulanmasına esas alınan Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2009 tarihli 2009/75 Esas ve 2009/161 karar sayılı ilâmının 02.02.2012 tarihinde kesinleştiği ancak ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki suçların uzlaşma kapsamına alındığı ve uzlaşma işlemlerinin yapıldığı,

mahkemenin 02.07.2021 tarihli ek kararı ile taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verildiği bu nedenle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan ve sanığın tartışma neticesinde ellerindeki sopalarla birbirlerini darp ettiklerinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan tekerrür hükümlerinin uygulama koşulunun bulunmaması nedeniyle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/220 Esas, 2021/435 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,