Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/11875 K.2024/2938

Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/360 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile sanıklar Eyyüp ve Ömer hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... için anılan kanunun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 25.11.2020 tarihli ve 2020/776 Esas, 2020/1137 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, lehe hükümlerin gerekçeleri ve 53. maddedeki yasal değişiklik yönlerinden düzeltilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suça iştirak etmediğine, suçun kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, ceza miktarının fazla olduğuna, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sbepleri özetle; kararın esas ve usul açısından hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurun araba ile geçerken sanıklara su sıçratması nedeniyle başlayan kavgada mağdurun sanık ...'e yumruk atması üzerine, sanık ...'in mağdurun kollarını tuttuğu, sanık ...'ün de elinde bulunan bıçak ile mağduru sol dirsek, sol göğüs kafesi, sağ kulak üstü ve kafasından olmak üzere dört kere bıçaklayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre; katılanın kesici delici alet nedeniyle sol göğüs distalinde, sağ claviküler bölgede, sol dirsekteki yaralanmaları nedeniyle sol akciğerinde minimal pnömotoraks saptandığı ve yaralanmanın diyafragma laserasyonuna neden olduğu ve hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda ceza tayini yerine, yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların öldürmeye elverişli silahla mağdurun hayati bölgesine birden fazla kez vurmuş olması karşısında suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi 25.11.2020 tarihli ve 2020/776 Esas, 2020/1137 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır