Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/12015 K.2024/3532

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2019/326 Esas, 2019/348 Karar sayılı sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/720 Esas, 2020/1470 Karar sayılı ilâmı ile eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilamı üzerine Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/155 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 53, 63. maddelerine göre 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; teşebbüsün derecesine, ceza miktarına, eksik ceza tayinine, B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; takdiri indirim uygulanması gerektiğine, teşebbüsün derecesine ve suç vasfının yaralama olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanık ... ile katılan ... 'nun 19 yıllık evli olup boşanma aşamasında olduğu, sanığın katılanı değişik zamanlarda rahatsız etmesi nedeni ile hakkında uzaklaştırma tedbirlerin uygulandığı, olay tarihinde sanığın katılanın evinin önüne giderek taşıdığı tüfeği katılana doğrulttuğu ve bir el katılanın bacağına doğru ateş ederek katılanı yaraladığı, daha sonra iki el daha katılanın arkasından ateş etmesine rağmen atışların katılana isabet etmediği, daha sonra sanığın cebinden çıkardığı bıçağı katılanın koluna ve bacaklarına vurduğu,

katılanın engellemeleri sırasında bıçağın yere düştüğü, daha sonra sanığın pompalı tüfeği yerden olarak tüfeğin arka kısmı ile üç defa katılanın kafasına vurduğu, ardından da katılanın yerden kalkmaması için diz kapaklarına pompalı tüfeğin arka kısmı ile vurduğu, katılanın olay tarihinde meydana gelen sağ uylukta yumuşak doku defektine neden olan ateşli silah yaralanması ile sol kol ve bacakta çok sayıda cilt ve cilt altı kesilerine neden olan yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eylem tespit edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Dosya içeriğine göre; sanığın, boşanma aşamasında olduğu eşini ilk olarak tüfeğiyle bacağından yumuşak doku defektine neden olacak şekilde yaraladığı, daha sonra üzerinde taşıdığı bıçak ile sol kol ve bacakta çok sayıda cilt ve cilt altı kesilerine neden olduğu, tüm bu yaralanmalar nedeniyle katılanın yaşamının tehlikeye girmediği ancak bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun anlaşıldığı, sanığın elindeki öldürmeye elverişli araçlar ile ölüm sonucuna ulaşabilecek zamana ve imkana sahip olmasına rağmen ölüm neticesini alana dek bir eylemde bulunmadığının anlaşıldığı,

ayrıca sanığın eylemden sonra müşterek çocukları olan tanık Berna'yı arayarak "annenizi bacağından vurdum, yürüyebiliyor mu?" diye sorduğu, bu suretle sanığın dış dünyaya yansıyan kastının yaralama olduğu hususu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3. maddeleri uyarınca kastının yoğunluğu da gözetilerek üst sınırdan cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (4) nolu bendinde açıklanan suç vasfının yaralama olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/155 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği farklı gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi