Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13169 K.2023/8540

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2019 tarihli, 2018/301 Esas ve 2019/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d)

bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/1454 Esas 2022/764 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilk haksız hareketin katılandan kaynaklandığına, takdiri indirim yapılmamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın olay öncesi birbirlerini tanımadıkları, aralarında daha önceye dayalı husumet bulunmadığı, olay anından kısa bir süre önce sanığın yanından ayrılan sanığın üvey oğlu tanık Özgür'ün sanığı arayarak kendisine baktığını iddia ettiği katılanla tartışmasıyla sanık ...'yı arayıp yardım istemesi üzerine sanığın katılanın yanına koşarak geldiği olayda, sanığın katılanı ele geçmeyen bıçakla yaraladığı, katılanın vücudunda üç adet kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu,

solda göğüs boşluğuna geçerek hemotoraksa neden olan yaralanmasının katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yumuşak doku lezyonuna neden olan diğer iki kesici delici alet yaralanmasının altında iç organ ve büyük damar lezyonu tanımlanmadığı, bu yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı olmadığının tespit edildiği, anlaşılmıştır.

2. 15.02.2017 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu raporunda; kişinin vücudunda toplam üç adet kesici delici alet yarlanmasının bulunduğu, solda göğüs boşluğuna geçerek hemotoraksa neden olan yaralanmasının katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yumuşak doku lezyonuna neden olan diğer iki kesici delici alet yaralanmasının altında iç organ ve büyük damar lezyonu tanımlanmadığı, bu yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı tarif ve tespit edilmediği,

organlarından veya duyularından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde anatomik eksiklik veya fonksiyonel kısıtlılık tarif ve tespit edilmediğinin bildirildiği görülmüştür.

3. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, katılan hakkında 07.03.2016 tarihinde Medianka hastanesinden alınan rapor, 22.02.2016 tarihli tutanak, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan kaynaklanan haksız bir eylemin olmadığı anlaşılmakla haksız tahrik şartları oluşmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanamdığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/1454 Esas 2022/764 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,