Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14226 K.2024/2872

Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2018/1157 Esas, 2021/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve son, 21/2, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1474 Esas, 2022/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanığın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve son, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, haksız tahrik indirim oranına ve Mahkemenin kabulünün aksine eylemde taş kullanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın yanında arkadaşı inceleme dışı katılan ... ve eşleri olduğu halde Karasu limanı yakınlarında Karasu sahilinde araç içerisinde sohbet ettikleri sırada yakınlarda bulunan barakadan silah sesi duymaları üzerine barakaya doğru yöneldikleri, burada bulunan katılan ve arkadaşlarıyla ateş etme meselesinden ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen şekilde çıkan kavgada sanığın, ruhsatsız tabancasıyla yaralama kastıyla doğrudan katılanı hedef alarak 4 el ateş ettiği, sanığın eylemi neticesinde katılanın sol diz dış kenardan,

sol bacak üst dış kenardan ve sol bacak diz arkasından ateşli silah mermisi isabeti sonucu yaralandığı ve atar damar yaralanması sonucu hayati tehlike geçirdiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen olayda sanık lehine asgarî oranda haksız tahrik indirimi yapılmasının isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma şartlarının gerçekleşmediği, Mahkemece eylemin "taş" ile gerçekleştirildiğine ilişkin herhangi bir kabul bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Güncel adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2018 tarihli ve 2017/431 Esas, 2018/4 Karar sayılı ilâmına konu suçun, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66. maddesinde düzenlenen "Firar" kapsamında kaldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesi gereğince sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafta açıklandığı üzere şartları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/1474 Esas, 2022/623 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1- h maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karasu