Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/6973 K.2023/2707

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2019 tarihli ve 2018/36 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/2492 Esas, 2020/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur ... vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, meşru savunma hükümlerinin koşulları oluştuğu halde uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in, ... ili Sincan ilçesi Meşe Dağı mevkiinde besi çiftliğinin işlettiği, olaydan kısa süre evvel sanığın çobanlardan birinin, mağdur ... ile gerginlik yaşaması üzerine olay tarihinde bu hususu konuşmak için Necati'nin yiğeni olan ...'u alıp ikametine getirdiği, tarafların konuşarak konuyu tatlıya bağlandıktan sonra sanığın yanında akrabası tanık ... olduğu halde kendisine ait araç ile ...'ı eve bırakmak üzere seyir halinde iken; mağdurun alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki araçla sanığın aracının önünü kesip yeğeni ...'ın araçtan inip barıştıklarını ifade etmesine karşın;

üzerinde bulunan tabanca ile halen sanığın ve tanık ...'nın içinde bulunduğu araca ateş etmeye başladığı, kafasını eğerek atışlardan korunmaya çalışan sanığın, geri manevra yaparken arkada bulunan mağdura çarparak adli rapor bulgularına göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda ağır (6) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği,

Mahkemece gece vakti araçta akrabası ...'nın da bulunduğu halde mağdurun yakın mesafeden peş peşe ateşine maruz kalan sanığın heyecan, korku ve telaştan kaynaklı olarak meşru savunmada sınırı aştığı sonuç ve kanaatine varılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, 29.09.2017 ve 02.10.2017 tarihli uzmanlık raporları, 14.08.2017 tarihli görgü tespit tutanağı, Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen adli tıp raporu dava dosyasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Beraat Hükmü Verilmesi Gerektiğine ve Meşru Savunmaya Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden.

Sanığın gece vakti mağdurun peş peşe tanık beyanlarına göre yakın mesafeden ateşine maruz kaldığı, kaçarak fiili saldırıdan kurtulmaya çalışan sanığın aracının hemen arkasında bulunan mağdura çarparak yaralanabileceğini öngörmesine karşın yaşanılan olayın etkisi altında heyecanlanması, korkması bunun sonucunda da yasal savunma sınırını aşması beklenebilecek bir durum olup 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen koşulların oluştuğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/2492 Esas, 2020/473 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...