Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9317 K.2024/4490

Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/318 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ...'in, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ...'in, katılanlar Kenan ve Kerime'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.05.2021 tarihli ve 2019/2922 Esas, 2021/1561 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ...'in, katılanlar Kenan ve Kerime'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, fazla ceza tayin edildiğine, meşru savunma şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine,

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ... hakkında üst sınırdan ceza verilmesi, haksız tahrik ve takdire bağlı indirim uygulanmaması, sanık ...'in azmettirmek suretiyle atılı suçu işlediği sabit olduğundan her iki katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Doğan ve Özdemir aileleri arasında olay tarihinden öncesinde bir süredir devam eden ve komşuluk ilişkilerinden kaynaklanan anlaşmazlıklar bulunduğu, suç tarihinde katılan ...'ın yanında babası Yaşar ve eşi Kerime ile birlikte traktör ile Doğan ailesinin evinin önünden geçen yola çakıl taşı döktükleri sırada sanık ...'ın buna tepki gösterdiği, taraflar arasında bu sebeple tartışma yaşandığı,

yaşanan tartışma sırasında sanık ...'ın ikametine giderek evden getirdiği av tüfeği ile katılan ...'a doğru 6 el ateş ettiği, bu atışları sonucunda katılan ...'ın batın, göğüs, kol ve bacak bölgelerine çok sayıda saçma tanesi isabet etmesi neticesinde yaşamsal tehlike geçirecek, hayati fonksiyonlarına etkisi orta (3.) derecede kemik kırığına, duyu ve organlarından birinin (safra kesesi) işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı, aynı römorkta bulunan katılan ...'nin de sol el işaret parmağından basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı,

suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, atış sayısı, katılandaki yaralanmaların nitelik ve derecesine göre suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik görülmediği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, belirlenen cezanın yerinde olduğu, sanık ...'in kendisine veya aile bireylerine yönelmiş olan vaki saldırıya karşı koyup defetmek amacı ile tüfekle ateş ettiğine ilişkin maddi delillerin mevcut olmadığı, bu itibarla meşru savunmanın unsurlarının oluşmadığı,

ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında, sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulandığı anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 21.05.2021 tarihli ve 2019/2922 Esas, 2021/1561 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi