Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1085 K.2023/4244

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1. Amasya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/782 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu Esas No : 2023/1085 maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/782 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/8615 Esas ve 2021/13208 Karar sayılı kararı ile; gerekçenin önceki karardan kopyalanması ve bu nedenle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Amasya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/488 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; tahrikin derecesine, ceza miktarına, suç vasfının yaralama olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile haklarında verilen kararlar kesinleşen ..., ... ve ...'ın arkadaş oldukları ve olay günü Fenerbahçe-Galatasaray maçını izledikten sonra birlikte Cumhuriyet Caddesi üzerinde konuşarak yürüdükleri sırada karşılarından daha önceden tanımadıkları olay tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdurun geldiği, mağdurun bu sırada kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere alkollü olduğu ve sanıkların yanlarından geçerken sanık ...'ın önünde durduğu, aralarında bir tartışma yaşandığı, bunun üzerine taraflar arasında kavga başladığı, mağdurun sanık ...'a yumrukla vurduğu,

sanık ...'ın da arkadaşları ile beraber mağduru yumrukla darp ettikleri, tanık ...'ın açık ve net beyanları ile mağdurun hazırlık ve kovuşturma aşamasındaki tanığın beyanlarını doğrulayan beyanlarına göre sanık ...'ın bu sırada üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak mağdura bıçağı bir kaç defa sallaması neticesinde mağdurun sol omuz ve sol meme başı hizasından yaklaşık 0,5 x 0,5 cm lik kesici alet yarası ile yaralandığı ve sol kısımda pnömotoraks tespit edilerek göğüs tüpü takılarak tedavi altına alındığı,

bu yaralanmanın basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve mağdurun yaşamı tehlikeye sokan nitelikte olduğunun söz konusu rapor ile belirlendiği, tanık ...'ın sanığın elinden bıçağı aldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, katılanın ve tanıkların beyanları, adlî tıp raporları, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, adlî sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yerel mahkemenin 30.01.2014 tarihli ve 2013/137 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararıyla kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinden önce Dairemiz 26.10.2016 tarihli ve 2015/4190 Esas, 2016/3731 Karar sayılı tevdii kararıyla suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına gerekçeli kararın tebliğine rağmen kurum tarafından süresi içinde temyiz yoluna başvurulmadığı, Esas No : 2023/1085 Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 04.12.2018 tarihli ve 2018/3483 Esas, 2018/5148 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün yeniden Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilmesinin adı geçen kuruma yeni bir temyiz hakkı vermediği gözetilerek Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan adlî tıp raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (1) no'lu paragrafta açıklanan nedenle, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya