Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1380 K.2025/606

Mahkemesinde 5 yıl hapis cezasının üzerinde cezaya hükmedildiğinden hükmolunan cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamenin redde ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

3.Katılanlar vekili, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli ve 2020/200 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile.

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62, 53. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 4.Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29/1, 62, 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/776 Esas, 2022/1995 Karar sayılı kararı ile. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile.

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3.Sanık hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 4.Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 62/1, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, tasarlamaya, 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının ve iştirak iradesinin bulunmadığına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrik uygulanması gerektiğine,

3. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, sübuta, sanığın müşterek fail olmadığına, suç vasfına, haksız tahrike, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, katılan ...'ın çelişkili beyanlarına itibar edilemeyeceğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık ve suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, olayda haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.09.2022 tarihli ve 2022/776 Esas, 2022/1995 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,