Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1754 K.2024/7892

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2.cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/2032 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "87/4-2. Cümle maddesi" ibaresinin "5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e maddeleri delaletiyle 87/4-2. Cümlesi" şeklinde değiştirilmek ve sanık hakkında eksik ceza belirlenmesi hususu eleştirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisinin isabetli olduğu,

takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın maktul annesine karşı işlediği suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-a maddeleri delaletiyle 87/4-2. cümlesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün 1 numaralı bendinin 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e maddeleri delaletiyle 87/4-2. cümlesi şeklinde değiştirilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/2032 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından; "5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e maddeleri delaletiyle 87/4-2. cümlesi" ibaresinin çıkarılması, "5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a maddeleri delaletiyle 87/4-2. cümlesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,