Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2152 K.2024/6443

İstinaf bozması üzerine verilen Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/28 Esas, 2021/552 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/536 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle sübuta, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve sanık hakkında uygulanmayan lehe hükümlerin gerekçeden yoksun olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ve sanığın kazanılmış hakkı da dikkate alınarak ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemece gösterilen gerekçelerde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün ( 2 ) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/536 Esas, 2022/776 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine, “5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, üye ... ve üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Ceza yargılamasında hakim her türlü şüpheden uzak maddi deliller ile ulaşacağı sonuca göre hüküm vermek zorundadır.

Hem mağdur ... hem de tanık ... daha önceden tandıkları halde ilk ifadelerinde sanık ...'in bu olayla alakası olduğunu ifade etmedikleri halde yaklaşık 1 hafta sonra verdikleri ifadelerini geliştirerek yeniden verdikleri ifadelerinde bu kez her ikisi de sanık aleyhine suçu işlediği iddasında bulunmuşlar ve Bölge Adliye Mahkemesince de sanık hakkında kasten adam öldürmeye teşebbüsten mahkûmiyet kararı verilmiş olup ifadelerini sonradan değiştiren mağdur ve tanığın aleyhe sonradan geliştirdikleri beyanları dışında sanığın müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli herhangi delil bulunmadığından uyuşturucu satıcısı

olduğunu kendisi ikrar eden mağdurun ilk beyanında "Sıkanları görmedim" ve tanık ...'ın da "Sanık orada yoktu" şeklindeki olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan beyanlarını sanık aleyhine geliştiren beyanlara itibar edilemeyeceği kanaatinde olduğumuzdan şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerekirken adam öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi yönündeki Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.