Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2202 E. , 2024/5608 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/729 E., 2022/837 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf i
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2202 E. , 2024/5608 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/729 E., 2022/837 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/436 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/837 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin tatbiki sırasında üst sınıra yakın ceza tayini yerine eksik ceza tayini nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; fiilin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanığın suç kastının olmadığına, delillerin takdirinde ve uygulanan kanun maddelerinde hata yapıldığına, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ... arasında alacak verecek meselesinden dolayı önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü öncesinde de aralarında tartışma ve kavga yaşandığı, olay tarihinde ortak tanıdıkları vasıtasıyla barışmaları için bir araya getirildiklerinde herhangi bir tartışma veya küfürleşme yaşanmadan mağdur ...'in bir anda yanında taşıdığı ruhsatsız tabancasını çektiği, sanık ...'in mağdurun elini tuttuğu ve tabancayı düşürmeye çalıştığı, tabancanın bu sırada namlusu yere doğru dönükken 4-5 el ateşlendiği, silahtan çıkan mermiler nedeniyle sanığın hayati tehlike oluşturmayacak şekilde ayağından yaralandığı boğuşma sırasında elini istediği gibi kullanamayan mağdurun, sanığın alnını ısırdığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, bir süre sonra tabancanın mağdurun elinden düştüğü ve erişemeyeceği kapı eşiğine kadar gittiği, tabanca düştükten sonra kendisine gerçekleşen saldırı son bulan sanık ...'in bıçağını çıkardığı ve mağdura "öldürürüm" diyerek birden fazla kez hayati bölgelerini hedef alarak şiddetli bir şekilde vurduğu anlaşılmakla; mağdurdan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların sürekliliği ve yoğunluğu ile ulaştığı boyut da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un verilen cezada asgari indirim oranı olan 1/4 ile azami indirim oranı olan 3/4 arasında indirim öngören 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında azami orana yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde makul oranda (1/2) tahrik indirimi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz sebepleri "haksız tahrikin derecesi" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/837 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi. Karşılaştırıldı.SS./CAK./TH.(BÜ.)