Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2197 K.2025/896

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/46 Esas, 2020/82 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86/1, 86/3-e 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; b.

Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2020/1401 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e 87/1-d, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, kastın yokluğuna ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, düzeltme nedeni saklı olarak eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, meşru savunmanın uygulanması koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafiilerince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Dosya kapsamına göre; katılan hakkında düzenlenen rapora göre büyük damar yaralanması ile yaygın arteryel kanamaya bağlı hipovolemik şok oluşturması nedeniyle ... tehlikeye neden olan yaralanması dışında ayrıca sol bacakta meydana gelen yaralanmasının sol peroneal sinir hasarına sebebiyet vermesi nedeniyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/1-a maddesi uygulanmaması suretiyle oluşa hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2020/1401 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği hüküm fıkrasının sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87. maddesinin uygulanmasına ilişkin mahsus bölümlerine; aynı Kanun'un 87/1. maddesinin "a" fıkrasınında eklenmesi suretiyle, Tebliğame’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka