KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/2341 E., 2024/3592 K.
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1180 E., 2021/132 K
- Suç
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
- Hüküm
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2020 tarihli ve 2018/197 Esas, 2020/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-(b), 87/2-son, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/1180 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının eleştiri sebeplerinin yanısıra adli emanete kayıtlı bir kısım eşyanın imhası yerine müsaderesine karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı
Karar Detayı
766 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın daha ağır ceza alması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Akraba olan ve aralarında küslük bulunan sanık ile katılanın olay günü hayvanlarını otlattıkları sırada karşılaştıkları, katılanın, sanığın kazlarına sopa fırlatması üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, katılanın elindeki sopa ile sanığın sırtına vurduğu, sanığında av tüfeği ile katılanın diz bölgesine bir kez ateş ederek sağ tibia plato ve fibula başı kırığına neden olduğu, katılandaki yaralamanın hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek kemik kırıklarına ve yürüyüş bozukluğuna bağlı olarak %48 özre neden olup duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu olayda.
1. Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/2-son maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P.
67) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Katılanın av tüfeği ile sağ diz medialinde 2x2 cmlik giriş oluşacak şekilde yaralandığı olayda, katılana ait tüm rapor, tıbbi evrak ve grafilerin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek katılanda meydana gelen yaralanmanın av tüfeği toplu giriş deliği oluşturup oluşturmadığı hususu ile meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı Kanun'un 87. maddesinde belirtilen hallerden hangilerini içerdiği hususunda ayrıntılı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Taraf anlatımlarının farklılık arz ettiği ve tanık beyanının bulunmadığı olayda, sanık ve katılan hakkında düzenlenen adli rapor içerikleri, olay yerinde ele geçirilen deliller bir bütün olarak incelenerek Mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması,
bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4- 238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.
4. Kabul ve uygulamaya göre; sanığın, katılanı hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyen kemik kırıkları meydana gelecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda,
birden fazla nitelikli hâl (5237 sayılı Kanun'un 87/2-(b) ve 87/3 maddeleri) ihlaline neden olan sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde yer verilen meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu gibi ölçütler ve 3/1. maddesinde ifade edilen "Cezada orantılılık ilkesi" gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/1180 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi