Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2659 K.2024/6161

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2022 tarihli ve 2020/262 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/727 Esas, 2022/1281 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma ve sınırın aşılması hükümleri ile haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı belirlenerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/727 Esas, 2022/1281 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kırklareli

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre.

Sanık ... ile tanık ... arasında gönül ilişkisi olduğu maktul ...'nın tanık ...'nın yakın arkadaşının kardeşi olduğu aynı zamanda arkadaş oldukları, sanığın dahil olmadığı whatsaap grubunda tanık ... ile maktul ...'nın yazışmalarını öğrenip kıskançlık gösterdiği ve olaydan 2 gün kadar önce tanık ...'nın telefonundan maktulü arayarak ...'dan uzak durmasını söyleyerek tartıştıkları, tartışma sırasında sanığın maktule küfür ettiği, bu olaydan sonra maktulün sanığın kendisinden özür dilemesi için tanık ... ile görüştüğü, tanık ...'nın da sanıktan özür dilemesini istediği ancak sanığın buna yanaşmadığı,

olay günü maktulün tanık ... ile buluşarak sanığın kendisinden özür dilemesi konusunda ısrarcı olduğu tanık ...'nın da sanık ile telefon ile görüşerek özür dilemesi konusunda ısrar etmesi üzerine sanığın tanık ... ile makulün olduğu yere aracı ile geldiği, tanık ... ve maktulün sanığın aracına bindikleri ve yola çıktıkları maktulün aracı ile tanık Musa'nın da onları takip ettiği, mezarlık tarafında toprak yoldan bir süre ilerledikten sonra sanığın aracı durduğu hep birlikte araçtan indikleri maktulün sanıktan özür dilemesini istediği,

sanığın buna yanaşmadığı ancak kız arkadaşı ...'nın ısrarı üzerine küfür etmesinin yanlış olduğunu söylediği, maktulün bunun bu kadar kolay olmayacağını söyleyerek özür dilemesinde ısrarcı olduğu sanığın özür dilememesi üzerine maktulun sanığa yumrukla vurmaya başladığı sanığında maktule karşılık verdiği ve üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak maktule doğru savurarak ikisi hayati bölgerinden göğsüne öldürücü vasıfta olmak üzere toplam 7 bıçak darbesi ile yaraladığı, maktulun kendi aracına yöneldiği tanık Musa tarafından hastaneye götürüldüğü ancak maktulun burada vefat ettiği anlaşılmıştır.

Dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağından kaynaklanmaktadır. Somut olaya bakıldığında olay günü sanığın, maktul ile tanığın bulunduğu yere araçla gelerek onlar ile buluştuğu, sanığın küfür etmesinin hatalı olduğunu söylemesine karşın maktulden özür dilemediği bunun üzerine maktulun sanığa yumrukla vurmaya başladığı,

sanığın da maktule karşılık verdiği bu şekilde maktulun yumrukla vurarak kavgayı başlattığı, her ne kadar olaydan 1-2 gün öce sanığın maktule küfür ettiği sabit ise de olay günü sanıktan maktule yönelik haksız bir söz ve davranış olmadan maktulun sanığa yumrukla vurması nedeniyle kavganın başladığı bu durumda sanığın 1-2 gün önce küfür etmesine karşılık maktulun olay günü sanığa yumrukla vurarak müessir fiilde bulunması nedeniyle etki tepki dengesinin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla,

olay günü sanıktan maktule yönelen haksız bir söz ve davranış bulunmadan maktulun sanığa yumrukla vurmaya başlaması nedeniyle sanığın kapıldığı öfke ve hiddetin etkisi ile maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda sanığa yönelen eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut nazara alındığında sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari oranda bir indirim yapılması gerekirken TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan Dairemiz sayın çoğunluğunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının onanmasına ilişkin kararına katılmıyorum. 07.10.2024