Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2732 K.2025/368

Abdurrezak hakkında olası kastla yaralama suçundan kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin, temyiz edilemez oldukları anlaşılmıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2014/111 Esas, 2020/84 Karar sayılı kararı ile; a.Sanıklar Abdullah, Abdurrezzak, Mahsum hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, c.Sanıklar ... hakkında ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, d.Sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, e.Sanıklar .... hakkında Mahmut'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, f.Sanık ... hakkında Mahmut'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/1, 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/1017 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılanlar ... ve Mahmut vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi kasten öldürme suçu bakımından esastan reddine, kasten öldürmeye teşebbüs suçları bakımından takdiri indirim hükümlerinde uygulanan indirim oranının metne eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, mahkûmiyetlerine yeterli delil bulunmadığı halde cezalandırılmalarına ilişkin kararların hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar Abdullah, Abdurrezzak, Mahsum tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanık ...'in eylemi azmettirdiğine dair mahkemenin takdir ve değerlendirmesinin dosya ve deliller ile uyumlu olduğu, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanıklar... hakkında olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükümler yönünden; a.Sanıklar hakkında olası kastla yaralama suçundan verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca kesin olduğu, temyizi mümkün olmadığından, b.Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan;

hükmolunan cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar Mahsum, Abdullah, Abdurrezak müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanıklar hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümler yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/1017 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanıklar Nizamettin ve Abdurrezzak müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır