İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/2904 Karar: 2025/2138 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2904 K.2025/2138

1. Ceza Dairesi 2023/2904 E. , 2025/2138 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2599 E., 2022/1673 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince veril

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/2904 E. , 2025/2138 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2599 E., 2022/1673 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince veril

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/2904 E. , 2025/2138 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2599 E., 2022/1673 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/2599 Esas, 2022/1673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek yargılama giderleri yönünden düzeltilmesi suretiyle, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, gönüllü vazgeçme, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecine ilişkin işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların sayısı ve nitelikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, gönüllü vazgeçme koşullarının meşru savunma hükümlerinin oluşmadığı, uygulama koşullarının bulunmadığı, teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştirinin isabetli olduğu, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği asgari oranda yapılan indirimin isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında uygulandığı, sonuç ceza miktarı itibarıyla diğer lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.10.2022 tarihli ve 2022/2599 Esas, 2022/1673 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla