Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2967 K.2025/1580

Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar Abdulbaki, ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/126 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararı ile.

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2.Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86/1, 87/3, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/1741 Esas, 2022/1997 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile.

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2.Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, teşebbüsün derecesine, ilişkindir. 2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç niteliğine, fail sıfatıyla değil yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecelerine, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç niteliğine, suça iştirak şartlarının oluşmadığına, teşebbüsün derecesine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. 4.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç niteliğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecelerine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Ek karar yönünden İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün kaldırılarak, sanık hakkında yeniden mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Asıl Karar yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlere uyan suçların vasıflarının ve suçlara iştiraklerin niteliklerinin doğru biçimde belirlendiği,

katılan ...'ın yaralanmasının niteliği gözetildiğinde teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarlarında isabetsizlik bulunmadığı, katılan ...'dan sanıklar ..., ... ve ...'ya yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın bulunduğu ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranlarının yerinde olduğu, gönüllü vazgeçme hükümlerinin yasal koşullarının oluşmadığı, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı uyarınca lehe hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün, 5271 Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması nedeniyle sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin ek karar yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2021/1741 Esas, 2022/1997 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA C.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/1741 Esas, 2022/1997 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara