Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3691 E. , 2025/1618 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3789 E., 2022/3973 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istin
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3691 E. , 2025/1618 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3789 E., 2022/3973 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstinaf bozması sonrası Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/228 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3789 Esas, 2022/3973 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümleri uygulanmasına gerektiğine, delil yetersizliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Tarafların önceden birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinde sanığın konuşmak amacıyla katılanın bulunduğu ikametin önüne geldiği, aralarında yaşanan tartışmada sanığın katılanı yanında bulunan bıçak ile batın ve sol göğüs yan duvarından yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçun işlenmesinde kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız söz ve davranışın sanıktan kaynaklanması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Dosya kapsamına göre; a.Sanığın suçta kullandığı bıçak ile katılanı yaşamını tehlikeye sokacak biçimde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca makul bir ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, b.Sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından oluşan kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca “4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” karar verilmesi gerekirken, sanığın “4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi teşebbüs nedeniyle fazla ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3789 Esas, 2022/3973 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.