Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4470 K.2024/7357

Kanun'un 286/2. maddesi gereği kesin olduğu anlaşılmış ise de; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesine konu edilebileceğine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün incelendiği), 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2015/269 Esas, 2019/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2019/2419 Esas, 2022/2112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğuna, sanığın eyleminin bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarını oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ...'in engelli kardeşi ...'nin ikamet ettikleri mahallede olaydan önce bir erkek tarafından rahatsız edildiği, olay günü bu şahsın yine evin önüne geldiğinin ...'in kızı ... tarafından babasına söylendiği, ... ve eşi maktul ...'nin evin önüne indikleri, bir erkek şahıs ile karşılaştıkları, ...'in şahsı kovaladığı, kovalanan şahsın birden fazla el ateş ederek ...'i ve eşi ...'yi vurduğu, atış sonucu ...'in sol kol bölgesinden yaralandığı, ...'nin ise ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması ve iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Evin önüne ...'in kız kardeşini rahatsız eden şahsın geldiğinin ...'in kızları ... ve ... tarafından babasına bildirildiğinin anlaşılması karşısında, ...'yi rahatsız eden şahsı görmesi nedeniyle ... ve ...'in, ayrıca ifade verebilecek durumda olması halinde ...'in kardeşi ...'nin tanık olarak beyanlarının alınması, ...'yi rahatsız eden kişinin sanık olup olmadığının sorulması ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'na uygun teşhis yaptırılması, ayrıca olayı ihbar eden olay günü izinli olduğu anlaşılan polis memuru ...'nun tanık sıfatıyla beyanlarının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Olay yerinden uzaklaşan erkek şahsın kameraya yansıyan görüntüleri ile sanığın fotoğraflarının karşılaştırıldığı anlaşılmış ise de, teşhis amaçlı sanığın yürüme görüntülerinin temini ile olay yerinden uzaklaşan erkek şahsın yürüme görüntülerinin karşılaştırılması, aynı kişi olup olmadığının tespiti için dosyanın alanında uzman bilirkişiye tevdi edilerek rapor düzenlettirilmesi ile ateşli silahla yaralanan ...'in yaralanmasına ilişkin kati raporunun aldırılması hususlarının nazara alınmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan "eksik inceleme" nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2019/2419 Esas, 2022/2112 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye sayın ... ve üye ...'ın "sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu, bu nedenle hükmün bozulması gerektiği" yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır

7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi. KARŞIOY İncelenen davada hukuki uyuşmazlık konusu olan husus sanık hakkındaki suça dair sübutun var olup olmadığı yolundadır. Mevcut davada maktul ... kocası olan mağdur ... ve mağdurun kardeşi engelli kız kardeşi ... birlikte yaşamaktadırlar.

Bu engelli kız kardeşi yaşlıca bir adamın sürekli taciz ettiği aile tarafından bilinmektedir. Olay günü ...'in kızı ... babasına haber vererek halası ...'yi rahatsız eden yaşlı adamın yine ev civarına geldiğini söylemiş ve bunun üzerine de ... evin önüne inmiştir. Hemen arkasında da eşi olan maktul ... vardır.

Bu aşamada ... kardeşini taciz eden adamı kesintisiz takiple kovalamış ve boğuşmuştur. ...'in boğuştuğu şahıs tabanca ile kendilerine ateş etmiş ... sol kol ve sol omzundan ateşli silah ile yaralanmış bu esnada karısı ... de aldığı yara ile vefat etmiştir. Olay yerinde dört adet boş kovan ve bir adet fişek bulunmuştur. Olay tarihi olan 06.05.2015 tarihinde saat 16.30 da polis tutanağına göre ... cep telefonunda gösterilen resimlerden sanığı teşhis etmiştir.

Bunun yanında ...'in kızı ... de sanığı yaşlı bir adam olarak tanımlamıştır ki bu tarif sanığın fiziksel görüntüsü ve yaşı ile uyumludur.

Sonuçta ...'in kesintisiz takibi boğuştuğu adamı olaydan birkaç saat sonra teşhis etmesi ...'in açıklamaları sanığın uzun süre kaçmış olması HTS kayıtlarının sanık lehine olmaması dikkate alındığında sanık hakkında özürlü ...'ye gerçekleştireceği taciz olayını gerçekleştirememekten kaynaklanan adam öldürme suçundan maktule karşı TCK 82/1-h maddesi uyarınca, ...'e karşı da TCK 82/1-h ve 35 maddeler uyarınca bozma kararı verilmesi gerekirken beraat kararının eksik inceleme nedeniyle bozulmasına iştirak edilmemiştir.