Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/488 K.2023/3362

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/148 Esas, 2016/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun suç tarihinde evli oldukları, olay günü aralarında tartışma çıktığı, sanığın tartışma sırasında mağduru yaraladığından bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Olayı gören tanık bulunmamaktadır.

3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini satırla yaraladığını beyan etmiş, kovuşturma evresinde ise eşinin bir anlık sinirle tartıştıklarını, yaralama olayının olmadığını söylemiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda, mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Sanık hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda darp ve cebir izi bulunmadığı, 1.05 promil alkollü olduğu bildirilmiştir.

6. Mağdur ... ile kolluk görevlilerinin mülakatını da içeren 10.02.2016 tarihli Olay ve muhafaza altına alma tutanağı, nüfus kaydı, sanığın adlî sicil bülteni dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mağduru yaralamadığına ilişkin savunması, mağdurun sanığın kendisini yaraladığı hususunda çelişkili beyanları karşısında sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/148 Esas, 2016/464 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,