Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/553 K.2023/3698

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2017 tarihli ve 2014/342 Esas, 2017/148 Karar sayılı kararı ile, a. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, b.

Sanık ... hakkında 765 sayılı Kanun' un 448 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2017 tarihli ve 2014/342 Esas, 2017/148 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2018/3324 Esas, 2020/3148 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun ile 765 sayılı Kanun' un olayla ilgili tüm hükümlerinin yargı denetimine olanak tanıyacak şekilde değerlendirilmesi, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararı ile, a. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, temyiz iradesini bildirmekten ibaret olup, Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, eksik araştırmaya, suçun işlenmediğine, Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi, eksik araştırmaya, suçun işlenmediğine, kastının bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün hükümlü olarak müebbet ağır hapis cezasını infaz etmekte iken, erkek kardeşinin öldürüldüğünü öğrendiği ve bu durumun kendisinde yarattığı ruhi sıkıntı ve elem altında cezaevinden çıkış için planlar yapmaya başladığı, olaydan önce 05.02.2003 günü saat 23.15 sıralarında koğuşta yatmakta olan ... adlı hükümlüye aniden saldırıp jiletle boynunu kesmeye çalıştığı diğer hükümlülerden İsa’nın yardımıyla mağdur ...’un kurtulduğu, olayın mağduru ...’un 07.02.2003 günlü ifadesinde;

maktulün “büyük bir olay yapacağım, psikolojik rapor alıp, mahkemenin sonucunu etkilemeyi düşünüyorum” diye söylediğini beyan ettiği, maktulün cezaevinde sürekli büyük bir olay çıkartarak psikolojik rapor alma ve cezadan kurtulma yönünde beyanlarda bulunduğunun ifade edildiği, maktulün mağdur ...’a karşı anılan eyleminden dolayı ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve tek kişilik odaya konulduğu,

sanıkların sosyal faaliyetler kapsamında sık sık birlikte sohbet toplantıları yaptıkları, bu toplantılara önceleri katılmayan maktulün sanıkların beyanına göre cezaevi idaresi ve psikologların da önerisi ile 3- 4 aydır katılmaya başladığı, olay günü sanıklar ve maktulün sohbet odasına getirildikleri, bir müddet sohbet ettikleri, daha sonra maktulün sanık ...’a hitaben “seni sürekli rüyamda görüyorum bana vahiy geliyor, seni öldürmem gerekiyor” gibi sözler söylemeye başladığı, bunun üzerine sanıklarca lafın geçiştirilmeye çalışıldığı,

sanık ...’ın kendisini susturduğu ancak maktulün konuyu tekrar açtığı ve “seninle özel bir şey konuşacağım” diyerek sanık ... ile birlikte diğer sanıklarla oturdukları masadan ayrılarak duvar dibine gittikleri, bu sırada maktulün yüksek sesle bağırmaya başladığı ve diğer sanıkların beyanlarına göre parlak bir cismi çıkartarak sanık ...’a doğru hamle yaptığı, diğer sanıkların maktulün yanına giderek iki adet kesici ve delici aletle maktulün şah damarı kesilecek ayrıca göğüs ve karın kısmında yaralar meydana getirecek şekilde çok sayıda kesici ve delici alet yarası ile ölümüne sebep oldukları,

bulundukları toplantı odasına cezaevi infaz kurumu memurlarının geldikleri sırada maktulün ölmüş olduğu ve akan kanların pıhtılaşmaya başlamış olduğunun görüldüğü anlaşılmakla sanıkların birlikte hareket ederek fikir ve eylem birliği içerisinde maktulü öldürmüş oldukları kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile suç tarihinden önce yürürlükte olan 765 sayılı Kanun maddeleri bir bütün olarak uygulanarak sonuç cezalar karşılaştırıldığında 5237 sayılı Yasa'nın sanıklar lehine olduğunun kabul edildiği belirlenmiştir.

Maktulün sanığa yönelik sarf ettiği sözler ve maktulün sanık ...'ın üzerine yürümesi ve elindeki parlak cismi sanık ...'a doğru hamle yapması sanıklar lehine tahrik nedeni kabul edilerek uygulama yapıldığı tespit edilmiştir. 2. Sanıkların aşamalardaki savunmaları, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, ... Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesince tanzim olunan 05.11.2004 tarihli otopsi raporu, sanıkların adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Maktulün isminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik kabul edilmiştir. Sanık ...

Müdafinin, temyiz iradesine yönelik istemi ile sanık ... müdafinin, eksik araştırmaya, suçun işlenmediğine, sanık ... müdafinin, eksik araştırmaya, suçun işlenmediğine, kastının bulunmadığına yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede, Sanıklar hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile ilgili olarak yapılan lehe aleyhe Kanun değerlendirmesi sırasında, haksız tahrik indirimi yönünden 765 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca makul oranda,

5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca azami oranda indirim yapılması suretiyle çelişkili karşılaştırma yapılması yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR