Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5864 K.2023/6977

Safranbolu

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/219 Esas, 2019/50 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 04.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/28939 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61997 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61997 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Asıl kararın kanun yararına bozulması halinde, sanık müdafinin sanık hakkında uygulanan tekerrür hükmünün kaldırılarak infazın durdurulması talebinin reddine ilişkin Safranbolu

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.08.2022 tarihli ve 2018/219 Esas, 2019/50 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/994 değişik iş sayılı kararının hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek yapılan incelemede, Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince, Karabük

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2010/90 esas, 2011/254 sayılı kararının tekerrüre esas olduğundan bahisle sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın incelemeye konu kasten yaralama suçunu 01.10.2017 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Karabük

1. Asliye Ceza Mahkemesinin [21.09.2021] tarihli ve 2010/90 esas, 2011/254 sayılı kararının yerine getirme tarihinin 02.02.2012 olduğu, üç yıllık sürenin 02.02.2015 tarihinde dolduğu anlaşılmakla, anılan ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 ... maddesinin ikinci fıkrasında.

"Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun, inceleme konusu suç tarihinden önce işlendiği, 02.02.2012 tarihinde kesinleştiği, verilen erteli cezanın 02.02.2014 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı anlaşılmıştır.

2. Tekerrür hükümlerinin uygulama alanının tespiti; tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun inceleme konusu suç tarihinden önce işlenip işlenmediği, tekerrüre elverişli bir yaptırımla neticelenip neticelenmediği, inceleme konusu suç tarihinden önce kesinleşip kesinleşmediği ve tekerrüre esas alınan ilâma konu cezanın infazı üzerinden Kanun'un aradığı 3 ya da 5 yıllık sürelerin geçip geçmediğinin belirlenmesi noktasında toplanır.

3. Buna göre hükümlünün, 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin erteli ilâmının 02.02.2014 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, infaz edildiği tarihten itibaren sonuç ceza miktarına göre 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereği aranan 3 yıllık sürenin kanun yararına bozma talebine konu olan 01.10.2017 tarihli suç tarihine göre geçmiş olduğu, bu itibarla hükmün tekerrüre esas teşkil etmediği anlaşıldığından,

hükümlünün, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 4. 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin üçüncü fıkrası.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." 5237 sayılı Kanun'un, "Kasten yaralama" başlıklı 86 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." Şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında seçimlik ceza olarak adlî para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

5. Bununla birlikte kanun yararına bozma nedenine göre, Mahkemenin inceleme konusu kararından sonra 16.08.2022 tarihinde dosyayı yeniden ele alarak verdiği ek karar ile anılan ek karara itirazın kabulüne ilişkin merci Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/994 Değişik İş sayılı kararının hukukî değerden yoksun bulunması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü ... hakkında katılan ...'nu kasten yaralama suçundan verilen Safranbolu