Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5944 K.2024/8207

Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek, İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların ise.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2019/327 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanıklar ... ve ... hakkında: a.

Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 ve 106/4. maddeleri delaletiyle 86/1,3-e, 87/1-d ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, b.

Katılanlar ..., ..., ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3-e, 35 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 kez 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında: a.

Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 37 ve 106/4. maddeleri delaletiyle 86/1, 3-e, 87/1-d, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b. Katılanlar ..., ..., ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3-e, 35, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 kez 2.280,00TL.adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir. B.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/1641 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi yerine 106/4. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmesi ve sanık ... yönünden tekerrür hükümleri eleştirilerek, katılan ... vekili ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ve yine sanık ... yönünden tekerrür hükümleri düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeye, alt hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, fikri içtima hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine, ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savıcısının temyiz sebepleri özetle; sanıkların katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin temyiz istemi yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, belirlenen temel ceza miktarının yerinde olduğu, fikri içtima kurallarının uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlara yönelik eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suçların vasıflarına yönelen temyiz isteminin yerinde olmadığı belirlenmiştir.

3. UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 10.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/1641 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suçların vasıflarına yönelen temyiz istemleri yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/1641 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs eylemlerinde belirlenen suçların vasıflarına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının vasfa yönelik temyiz isteminin REDDİNE, C.

Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2021/1641 Esas, 2023/160 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık ... hakkında açılan kamu davalarının ölüm nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye