Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/6077 E. , 2025/2360 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1349 E., 2023/258 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli v
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/6077 E. , 2025/2360 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1349 E., 2023/258 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan kurum vekiline "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, katılan kurum vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 295/1. fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebini içeren dilekçe ile temyiz isteminde bulunmadığı tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli ve 2020/92 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Ceza Kanun'un 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2020/1349 Esas, 2023/258 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun koşulları oluşmadığı halde takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayininin aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, 2. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, meşru savunma veya haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan aracın elverişliliği, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği vücut tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan eksik ceza tayinine ilişkin eleştirilerinin isabetli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın savunması alınmadan, 5271 sayılı Kanun’un 282/1-f maddesindeki “sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir.” düzenlemesine aykırı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan kurum vekiline "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, 5271 sayılı Kanun'un 295/1. fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebini içeren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulmaması nedeniyle katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2020/1349 Esas, 2023/258 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2020/1349 Esas, 2023/258 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.