Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/696 K.2024/4568

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/107 Esas, 2016/492 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2-3.a, e, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3.e, 87/1-d, son, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3.e, 87/1-d,son, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/3089 Esas, 2021/2256 Karar sayılı ilamı ile; "sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurlar ... ile ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanlarına, mağdur ...'a ait Kocaeli Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.10.2015 tarihli rapor içeriğinde "kesici-delici alet yaralaması sonucu mağdurun göğüs solda pnömotoraks, batında barsak perforasyonu ve bacakta sinir yaralanması..." belirtilen bulgulara, travmaya maruz kalan mağdurun yaşamının tehlikeye düşürülmesine,

sanık ... ile mağdur ... arasındaki husumete ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemlerinin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve sanık ...'ın mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama eylemi bağlantı nedeniyle, yargılama ve delilleri takdir etme görevi yüksek görevli mahkeme olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/399 Karar sayılı kararı ile sanıkların katılan ...'a yönelik eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için sanık ...'ın katılan ...'ye yönelik kasten yaralama eyleminin bağlantısı da göz önüne alınarak görevsizlik kararı verilmiştir. D. Gebze

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3.a,e, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri, 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri, 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, vesariye ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, vesariye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde katılan ... ile sanık ...'ın evli oldukları, sanık ...'nin de katılan ...'nin öz ablası olduğu, katılan ...'nin katılan ... ile birlikte yaşadığı, bu duruma ...'nin ablası olan sanık ...'nin karşı çıktığı, olay günü bu konunun konuşulması amacıyla ..., ... ve ...'nin buluştukları, daha sonra olay yerine sanık ...'in de geldiği, sanık ...'in elindeki bıçak ile katılan ...'ı vücudunun çeşitli yerlerinden yaraladığı, sanık ...'nin de katılan ...'ı vücudunun çeşitli yerlerinden bıçak ve tornavida ile yaraladığı,

sanık ...'ın bıçağı ...'ın boğazına doğru saplayacağı sırada katılan ...'nin dizini araya koyduğu ve ...' ın eylemine engel olduğu, bu sırada bıçağın ...'nin dizine geldiği ve kırıldığı, katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, katılan ...'ın ise göğüs solda pnömotoraks, batında bağırsak perforasyonu ve bacakta sinir yaralanması oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

2. Sanıklar ... ile ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, katılan ...'ın katılan ... ile gönül ilişkisinin bulunması ve sanık ... ile katılan ...'nin resmi olarak evli oldukları süreçte katılan ...'nin katılan ...'ın evinde yaşaması karşısında katılan ...'ın katılan ...'nin sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesine iştirak ettiği nazara alınarak sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

4. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini eşi olan katılan ...'ye yönelik Türk Ceza Kanun'un 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5.Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini resmi nikahlı eşi olması nedeniyle kendisine yönelik olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi uyarınca sadakat yükümlülüğü bulunan katılan ...'nin müşterek çocukları ile birlikte gönül ilişkisi olan katılan ...'ın evinde yaşamakta olmasının kendisinde oluşturduğu hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirdiği nazara alınarak sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

6.Sanıklar ... ile ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2,3,4,5,6) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Gebze