KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2023/7043 E., 2024/3852 K.
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/492 E., 2023/301 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
483 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,
aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2014/232 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararıyla verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/12454 Esas, 2019/6793 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği bozma üzerine Turgutlu
1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/392 Esas, 2019/612 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/9705 Esas, 2021/12346 Karar sayılı kararıyla özetle; iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87/1-d-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Turgutlu
1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2021/492 Esas, 2023/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık ile katılanın akraba oldukları, sanığın kardeşi inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... Bingöl ile katılan arasında husumet olduğu, olay günü bu meseleden çıkan tartışmada sanık ve suça sürüklenen çocuk ... Bingöl’ün fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı bıçakla yaraladıkları, katılanın kolundaki kesilerin radial arter yaralanmasına sebep olarak hayatî tehlike geçirmesine neden olduğu olayda.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu