Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/772 K.2024/6325

Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/205 Esas, 2020/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/1167 Esas, 2021/2828 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümleri uygulanmasına,

sanığın kazanılmış hakkı korunarak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezanın 1 yıl 5 ay 16 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, sanığın kastı bulunmadığından ancak taksir hükümleri uygulanabileceği ve şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ile sanığın duygusal arkadaşlıklarının bulunduğu, olay tarihinde mağdurun garson olarak çalıştığı işyerine gelen sanık ile mağdur arasında kıskançlık meselesi yüzünden soğukluk olduğu, sanığın mağdura sarılması ve mağdurun kendisini itmesi üzerine sanığın ele geçirilemeyen silah ile mağdura omuz arka bölgesinden bir el ateş ettiği, adli rapora göre mağdurun vücudunda (3.) derecede kemik kırığı oluşturacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre; mağdurun hedef alınan bölgesinin hayati bölge olmadığı, meydana gelen yaralanmanın hayati tehlike yaratmadığı, sanığın elinde öldürmeye elverişli vasıta olduğu halde, elde etmek istediği sonucu alma imkanı varken, eylemine devam etmeyerek, eylemine kendiliğinden son verdiği, sanık ... mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı hususları dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

kastının yaralamaya yönelik olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddesindeki ilkeler uyarınca temel ceza belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/1167 Esas, 2021/2828 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, başkan vekili ... ve üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Dava dosyasında. Ankara Bölge Adliye Ceza Mahkemesi

1. Ceza Dairesince, sanık ... hakkında, mağdure ...’yı 29.11.2018 tarihinde, silahla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK’nın 81/1, 35/2, 53 ve 58. maddelerinden, neticeten verilen 12 yıl hapis cezası usul ve uygun olup; “... sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastın yaralamaya yönelik olduğu ve 5737 sayılı Yasanın 3. ve 61. maddelerindeki ilkeler uyarınca temel ceza belirlenerek silahla kasten yaralamak suçundan hüküm kurulması gerektiği...” gerekçesiyle çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz. Şöyle ki.

Olay tarihinden önce sanık ... ile mağdur arasında gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın aynı zamanda mağdurun çalıştığı işyerinin sahibi ...’ın da arkadaşı ve hemşehrisi olduğu, işler yoğun olduğunda arkadaşına yardımcı olmak amacıyla ara sıra restoranda çalıştığı, sanığın olay tarihinde saat 22:30 sıralarında restorana gelerek alkol aldığı,

gece boyunca mağdur ile kıskançlık nedeniyle tartıştığı, saat 02:15 sıralarında mağdurun günlük yevmiyesini alarak dışarı çıktığı, restoran dış kapısının önünde sanık ile mağdurun tartışmaya devam ettikleri, sanığın ele geçirilemeyen tabancasını çekmesi üzerine mağdurun yüksek sesle çığlık atarak “yapma, yapma” diye bağırdığı, sanığın tabanca ile 1 kez ateş ederek mağduru sırtından vurduğu, mağdurun yere çöktüğünü görmesi üzerine restorandan kaçtığı, merminin mağdurun kürek kemiğinde hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek nitelikte parçalı kırığa neden olduktan sonra sağ omzundan vücudu terk ettiği olayda.

Kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, yakın mesafeden hedef alınan vücut bölgesinin sırt bölgesi olması, yaralanmanın yeri ve niteliği dikkate alındığında kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, eylemine uyan TCK’nın 81/1, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması doğru ve yerinde bir karar olup. Yukarıdaki izahat çerçevesinde sayın çoğunluğun; eylemin “kasten yaralama olacağı” gerekçesiyle, hükmün bozulması gerektiği düşüncesine iştirak etmiyoruz.