Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8204 K.2023/7932

Suç tarihi ve yargılama aşamasında 0-12 yaş grubunda bulunan mağdur ... adına şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisinin, annelerinin aynı dosyada mağdura karşı yardım ve bildirim yükümlüğünü yerine getirmeme suçunun sanığı olması nedeniyle babası ...'a ait olduğu ve mağdurun babasına usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilmesine karşın hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarihli, 2013/287 Esas ve 2014/273 Karar sayılı kararı gereğince,

mağdurun kanuni temsilcisi ile mağdura 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca atanan vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, katılan sıfatını almayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 Tarihli Ve 2015/409 Esas, 2016/184 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Mağdur ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Mağdurlara karşı eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçların kanuni unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, lehine olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurların annesi ...

Küçük'ün resmi nikah olmaksızın olay tarihinden iki ay önce birlikte yaşamaya başladıkları, mağdur ...'nın suç tarihi itibarıyla 1 yaşında, mağdur ...'in ise 3 yaşında olduğu, şikayet tarihine kadar gelen süreçte sanığın mağdurları ısırdığı, havaya atıp korkuttuğu, tokat attığı, dövdüğü, bir keresinde mağdur ...'nın beline ip bağlayıp mağdur yürüdüğünde geri çektiği ve mağdurun ağlayışına aldırış etmediği, bu olaylar nedeniyle mağdurların sanığı gördüklerinde korkmaya başladıkları, yine Kurban Bayramının ikinci günü olan 25.09.2015 tarihinde sanığın mağdur ...'yı kucağına alıp havaya atmaya başladığı,

mağdurun kafasının zaman zaman tavana çarptığı, mağdurun ertesi gün hiç hareket etmediği, anne ... Küçük'ün doktora götürmek istediği ancak sanığın birşey olmadığını söyleyerek eczaneden ilaç alıp geldiği, 30.09.2015 günü mağdur ...'nın daha kötüleşmesi üzerine önce sağlık ocağına oradan ambulansla sevki sağlanarak hastaneye götürüldüğü, hastane tarafından kolluk kuvvetine yapılan ihbar üzerine soruşturmaya başlandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş, mağdur ...'in top oynarken düşmesi sonucu yaralandığını, mağdur ...'nın ise bahçe işi yaptıkları sırada bir anda düşüp yaralandığını, mağdurların kollarını ve bacaklarını sevmek amacıyla ısırdığını beyan etmiştir. 3. Mağdur ...'ün yaralanmasına ilişkin Hassa Devlet Hastanesince düzenlenen 30.09.2015 ve 02.11.2015 tarihli. "Alnında 3 adet sıyrık, boyutları sağda 1x1, ortada 1,5 cm, solda 0,7x1 cm sıyrık.

Kişinin üzerindeki etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu" Görüşlerine içeren adli muayene raporları dava dosyasında mevcuttur. 4. Mağdur ...'ün yaralanmasına ilişkin ... Kemal Üniversitesi Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 03.02.2016 tarihli.

"Her iki kol ve bacaklarda eski- yeni multipl yara ve morluklar, ısırık izleri mevcut, omuzlarda sıyrıklar, yara ve diş izleri, göğüs ve karında multipl yaralar, alında şişlik ve morluk, solunum sağ akciğerde azalmış, palpasyonla her iki hemitoraksta anterior kısımda multipl kot kırığına ait krepitasyon alınıyor Sonuç: Hemitoraks ve kot kırığına neden olan tramvatik arızasının. 1. Kişinin hayatını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

2. Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, ... 4. Vücutta meydana gelen 7 adet kot kırığının kişinin hayat fonksiyonlarını 5(Ağır) derecede etkiler nitelikte olduğu" Görüşlerine içeren adli muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık savunmaları, mağdurların annesinin beyanı, tanık anlatımları, mağdurların yaralanmalarına ilişkin adli muayene raporları, 30.09.2015 tarihli tutanak, diğer tutanak ve belgeler, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükümlerin gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiillerin ve bunların nitelendirmelerinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hükümler kurulması,

5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır. 2. Yaralama fiilinin başka bir suçun unsuru veya ağırlaştırıcı nedeni olması halinde bu suçla birlikte kasten yaralama suçundan da hüküm kurulabilmesi için kanunda açık bir hüküm bulunması zorunludur.

Örneğin işkence suçu işlenirken mağdurun 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinde belirtilen şekilde yaralanması halinde aynı Kanun'un 95 ... maddesinde neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence suçu düzenlenmiş olup söz konusu nitelikli halin uygulanması gerekmektedir.

Eziyet suçunda ise, işkence suçunda olduğu gibi neticesi sebebiyle ağırlaşmış eziyet suçunun kabul edilmemesi ve bu suçun yanında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hali oluştuğunda yaralama suçundan da ayrıca ceza tayini gerektiğine ilişkin bir hüküm bulunmaması ve cezanın arttırılacağı hallerin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile sınırlı olarak sayıldığı anlaşılmıştır. a.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı eziyet hem de kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanığın en ağır cezayı içeren olan eziyet suçundan temel cezada 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu gibi ölçütler ve 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen "cezada orantılılık ilkesi" gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. b.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı hem eziyet hem de neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanığın en ağır cezayı içeren neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan temel cezada 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu gibi ölçütler ve 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen "cezada orantılılık ilkesi" gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre. Sanık hakkında mağdurlara yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve kasten yaralama suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığın cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın eylemi sonucu mağdur ...'te meydana gelen yaralanmaya ilişkin düzenlenen ve ayrıntıların Olay ve Olgular başlığının (3) numaralı paragrafında yer verilen raporda mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği anlaşılmış olup sanığın mağdur ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Ön inceleme bölümünün birinci paragrafında bendinde açıklanan nedenle Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararırına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama, Kasten Yaralama, Eziyet Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hassa Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,