Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9482 K.2024/3116

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/158 Esas, 2022/490 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat, Kararı verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ...’un kasten öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, 2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasıne, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'in diğer sanık ...’un babası, maktul ...'in de kayınpederi olduğu, sanık ...’in maktule olay tarihinden yaklaşık 2 ay öncesinde 140.000 TL bedelle tarla sattığı, bu alışverişten kaynaklanan 20.000 TL kadar alacağının bulunduğu, olay tarihinde maktulün sanıkların çalıştığı tarlaya bu hususu konuşmak için geldiği, sanık ... ile maktul arasında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği anlaşılamayan şekilde çıkan tartışmada maktulün sanık ...’in eline yerden aldığı taş ile vurduğu, sanık ...’in de elindeki budama makası ile maktulün kafasına vurduğu,

akabinde sanık ...’in kendi savunmasına göre hasat zamanı birlikte kaldıkları köy odasından sanık ...’tan habersiz almış olduğu sanık ...'a ait ruhsatlı tabancayla maktule sol kulak kepçesinin 5 cm üzerinde, omuz sağda omuz eklemi hizasında, omuz solda omuz eklemi hizasında, sol omuz arka kısımda skapula hizasında ve göğüs solda arka aksiller hat hizasında olmak üzere 5 giriş deliği oluşturacak şekilde ateş ettiği ve sanık ...’in eylemi neticesinde maktulün vefat ettiği, sanık ...'un ani gelişen kavgada sanık ... ile iştirak iradesini ortaya koyar herhangi bir davranışının kesin delillerle ispatlanmadığı,

sanıkların aşamalarda sanık ...'un sanık ...’i engellemeye çalıştığı yönündeki aksi ispat edilemeyen savunmaları birlikte değerlendirildiğinde şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi uyarınca sanık ... hakkında mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığı anlaşılmakla. 1. Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden.

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulması sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi yerine 82/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen olayda sanık hakkında asgarî oranda haksız tahrik indirimi yapılmasının isabetli olduğu, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettiği ancak; sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği dilekçe ve alınan beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, bu temyiz istemi yönünden oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Sanıklar Hüseyin ve Mahmut hakkında kurulan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/136 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi