İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2023/9497 Karar: 2025/1497 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9497 K.2025/1497

1. Ceza Dairesi 2023/9497 E. , 2025/1497 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1272 E., 2023/1675 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mah

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2023/9497 E. , 2025/1497 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1272 E., 2023/1675 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mah

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2023/9497 E. , 2025/1497 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1272 E., 2023/1675 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-(c) maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2023/1272 Esas, 2023/1675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 27/2. maddesinin koşullarının oluştuğuna, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olduğuna, haksız tahrik indiriminin en üst hadden yapılması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise haksız saldırı maktulden kaynaklanmış ise de sanığın sopa ile yaralandığı ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu gözetildiğinde sanığın eyleminin orantılı olmadığı, somut olayda meşru savunma ve buna bağlı olarak meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği, zararın ağırlığı, eylemi neticesinde maktule verdiği zararın farkında olan ve sonuç aldığını düşünen sanığın eylemine devam etmeyerek karakola giderek teslim olması hususları göz önüne alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşıldığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığında, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2023/1272 Esas, 2023/1675 Karar sayılı kararında sanık müdafiinlerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla