Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9599 K.2024/4160

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2019/32 Esas, 2020/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/1864 Esas, 2021/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 11.01.2022 tarihli 2021/8903 Esas 2022/101 Karar sayılı ilâmı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen ortadan kaldıran türden bir hastalığının bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi hukuka aykırı bulunarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, bozma üzerine verdiği 27.09.2023 tarihli ve 2022/135 Esas, 2023/477 Karar sayılı kararı ile ilgili kurumdan rapor aldırılarak sanık hakkında. 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesinin 1. fıkrası, 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın işlediği iddia olunan fiillere ilişkin cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre. 12.12.2018 tarihinde düzenlenen ''Ölünün Kimliğini Belirleme ve Adli Muayene Tutanağı''nda maktulün kesin ölüm nedeni tespit edilemediğinden klasik otopsi yapılmak üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi'ne gönderilmesine karar verildiği,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi'nin 06.05.2019 tarihli raporuna göre ise maktul hakkında ilk düzenlenen ve kesici delici alet bölgelerini ayrıntılı tarif eden adli raporun da bulunduğu tüm tıbbi evrakı içeren adli soruşturma dosyasının tamamının gönderilerek Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'ndan görüş alınmasının uygun olduğu belirtildiği halde, Adli Tıp 1.İhtisas Kurulu'ndan maktulün kesin ölüm sebebi ile bu ölümün sanığın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme neticesinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan eksik inceleme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2022/135 Esas, 2023/477 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 4. fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu