Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1164 K.2024/3844

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli 2022/763 Esas, 2022/887 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/14892 Esas, 2023/761 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı "sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozma ilamı üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli ve 2023/788 Esas, 2023/1136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Kanun'un 102, 104 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, B. Katılan ... vekillerinin temyiz istemleri suç vasfına, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmemesi gerektiğine, C. Sanık ... müdafinin temyiz istemi beraat yerine, düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kan gütme saiki ile kasten öldürme suçundan kamu davası açılmış ise de; dosya kapsamında bulunan deliller ışığında eylemin kasten öldürme suçunun basit haline vücut verdiği, 23.06.2000 tarihinde icra edilen eylemin suç tarihi itibariyle yürürlükteki 24 yıldan 30 yıla kadar hapis cezasını gerektiren 765 sayılı Kanun'un 448. maddesi ve karar tarihi itibariyle yürürlükteki müebbet hapis cezasını gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 81. maddesi hükmünü ihlal ettiği,

zamanaşımı tarihinin hesaplanması açısından 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi kapsamında lehe-aleyhe kanun değerlendirilmesi yapıldığında 15 yıl zamanaşımı öngören 765 sayılı Kanun'un 102. maddesi hükmünün, 25 yıl zamanaşımı öngören 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesi hükmüne göre lehe olduğu, bu itibarla kasten öldürme suçunun işlendiği tarih olan 23.06.2000 tarihinden sonra, sanık hakkında en son zamanaşımının Diyarbakır

2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/520 Değişik iş sayılı yakalama kararı ile 22.09.2000 tarihinde kesildiği, bu tarihten 15 yıl geçmesiyle eylemin 22.09.2015 tarihi itibariyle zamanaşımına uğramasının ardından sanığın 2018 yılında yakalandığı, 765 sayılı Kanun'un 104. maddesi kapsamında en fazla yarısı kadar uzayan zamanaşımı süresinin de 23.12.2022 tarihinde dolduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 11.10.2023 tarihli ve 2023/788 Esas, 2023/1136 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır