Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1259 K.2024/6670

Erdemli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararının 06.07.2023 tarihinde sanığa tefhim edildiği, sanığın ise 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresinden sonra 19.07.2023 tarihinde kararı temyiz etmiş ise de; kısa ve gerekçeli kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresi gösterilerek kanun yolu süresi açısından yanılgıya neden olunduğundan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/202 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/14745 Esas, 2023/2044 Karar sayılı ilâmı ile "hukuka uygun olmayan mütalaa ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Erdem

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrike, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralamaya sebebiyet verdiğinden önce bir kat artırım yapılarak "2 yıl 12 ay hapis cezası" belirlendikten sonra aynı Kanun'un 87/1-son maddesinin uygulanması gerekirken, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan eksiklik sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

eleştiri nedeni dışında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunmaya bağlı beraat kararı verilmesi koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma üzerine kurulan hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezada infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahis sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesinin uygulandığı paragraftan sonraki kazanılmış hakka ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine “bozma öncesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,