Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1297 K.2024/5511

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/1943 Esas, 2022/3658 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği, 06.12.2023 tarihli ve 2022/225 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının olmadığına ve cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında sanık ...'in boyun ve batın kısmını hedef alıp birden fazla bıçak darbesi ile mağdur Tarık'ı hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak ve basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın mağdur olan abisi Tarık'ın kendisine hakaret ve küfür ederek saldırdığına ilişkin savunmalarını doğrular mahiyette mağdur beyanı ve basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına ilişkin adlî muayene raporu içerikleri dikkate alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları gerçekleştiği anlaşılmış ise de, infaz edilecek sonuç ceza dikkate alındığında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın suçta kullandığı araç, hedef alınan bölgeler, mağdurda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2022/225 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından.

"5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralı gözetilerek SONUÇ CEZANIN 6 YIL 8 AY HAPİS CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE,” ibaresinin çıkarılması ve “1412 sayılı Kanun’un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında sonuç cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak,