Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1917 E. , 2025/3909 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/372 E., 2023/459 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Cez
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1917 E. , 2025/3909 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/372 E., 2023/459 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarihli ve 2018/53 Esas, 2019/244 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/1949 Esas, 2020/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uygulanırken mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve derecesi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, en az oranda indirim yapılması gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu olmadığından eleştirilerek Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli ve 2022/7688 Esas, 2023/4742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza tayin edilirken haksız tahrik nedeniyle asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmediği gerekçesiyle bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4.Yargıtay bozması üzerine kurulan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2023 tarihli ve 2023/372 Esas, 2023/459 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik oranına, fazla cezaya, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, mağdurun anlatımları ile uyumlu adlî muayene raporu, sanığın ikrarı ve kamera kayıtları ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, sanık ve mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunması, kamera kayıtlarına göre sanığın öldürmeye elverişli bıçakla mağdurun hayatî bölgesini hedef alarak şiddetli bir şekilde bıçağı saplaması ile mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve böbreğinin alınması nedeniyle işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı, acil müdahale ile kurtarıldığı, sanığın ilk bıçak darbesinden sonra da eylemine devam ederek kaçmaya çalışan mağdura bıçak savurduğu ve bacağından yaraladığı dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2023 tarihli ve 2023/372 Esas, 2023/459 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.