Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1918 K.2024/4609

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Temyiz incelemesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317 inci maddesi uyarınca hükümlü vekilinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.1998 tarihli ve 1997/373 Esas, 1998/109 Karar sayılı kararıyla, hükümlü hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 15 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 765 sayılı Kanun'un 448, 62, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 10 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 765 sayılı Kanun'un 456/2, 457/1, 51/1,

59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 765 sayılı Kanun'un 456/1, 457/1, 51/1, 59. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 71 ve 74. maddeleri uyarınca yapılan içtimayla neticeten 25 yıl ağır hapis ve 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.04.1999 tarihli ve 1999/1128 Esas, 1999/1380 Karar sayılı kararıyla hükümler onanarak kesinleşmiştir. 2. Kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5252 sayılı Kanun'un 9. Maddeleri uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen uyarlama kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2019/1441 Esas, 2021/8827 Karar sayılı kararıyla bozulmasının ardından Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2021/284 Esas, 2023/330 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararıyla, hükümlü hakkında maktule yönelik kasten öldürme, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin iptali ile,

kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

hükümlü hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik uyarlama talebinin ise reddine ve uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü vekilinin temyiz sebepleri, hükümlünün atılı suçları işlemediğine, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Hükümlü vekilinin temyiz sebepleri yönünden. Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Kanun'un 448, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 448 ve 62, kasten yaralama suçlarından, 456/1, 2 ve 457/1 maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7. maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda, maktule yönelik kasten öldürme, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler ile katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan,

suç tarihi itibariyle uygulanan kanun maddelerinin hükümlünün lehine olduğundan bahisle uyarlama yapılmasına yer olmadığı yönünde verilen hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Düzeltme nedeni yönünden. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.04.1999 tarihli ve 1999/1128 Esas, 1999/1380 Karar sayılı kararıyla suçta kullanılan pompalı tüfeğin hükümlünün ablası Selma Sugan'a ait olması nedeniyle müsaderesine ilişkin hükmün kaldırılarak sahibine iadesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, uyarlama yargılaması sonucunda kurulan hükümde tüfeğin müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya