Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2014 K.2025/4150

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/162 Esas ve 2021/278 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/1717 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/7605 Esas, 2023/726 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Havva vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, 2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarına, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığına, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması,

katılandaki yaralanmanın boyutu, sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesine ve buna bağlı olarak belirlenen ceza yaptırımında isabetsizlik bulunmadığı, katılan ...'dan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/447 Karar sayılı sayılı kararında sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul