Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2081 K.2024/5444

Hükümlü müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, hükümlünün 08.05.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve asıl karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi uyarınca hükümlü hakkında maktul ...'a yönelik kararın re'sen temyize de tabi olmadığı, anılan hüküm yönünden temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

Maktul ...'a yönelik eylem yönünden. Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi uyarınca hükümlü hakkında maktul ...'a yönelik kararın re'sen temyize tabi olduğu ve hükümlünün temyiz isteminden feragatinin sonuç doğurmayacağı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2000 tarihli ve 2000/21 Esas, 2000/114 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında; maktul ...'ya yönelik fer'i fail olarak kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 448, 65/3, 59, 81/1-3. maddeleri uyarınca 10 yıl 1 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, maktul ...'ü kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 448, 59, 81/1-3. maddeleri uyarınca 21 yıl 8 ay 1 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.03.2001 tarihli ve 2001/237 Esas, 2001/710 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği, hükümlünün uyarlama talebi üzerine Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile uyarlama talebinin reddine, hükümlerin aynen infazının devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine uyarlama yapılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 448, 59, 81/1-3. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen uyarlama talebinin reddine dair kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Maktul ...'a yönelik eylem yönünden.

Hükümlü müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, hükümlünün 08.05.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi uyarınca hükümlü hakkında maktul ...'a yönelik hükmün re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.