Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2774 K.2024/6323

İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2019 tarih ve 2018/235 Esas, 2019/233 Karar sayılı mahkumiyet hükümleri Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarih ve 2020/672 Esas, 2021/6070 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği nazara alınmadan bu sanıklar ve anılan suçlar yönünden yeniden kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu tespit edilerek inceleme dışı bırakılmıştır.

Katılan sanık ve sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2019 tarihli ve 2018/235 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararının temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2020/672 Esas, 2021/6070 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/159 Esas, 2022/354 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılan sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ancak kazanılmış hakları nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca neticeten cezaların ayrı ayrı 7 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesine,

c. Sanık ...'nin 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/1. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca neticeten cezanın 1 yıl hapis cezası ve 600 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri; atılı suçun sabit olmadığına ve savunma hakkı kısıtlanarak kesin hukuka aykırılık hali bulunduğuna, 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; gerekçesizliğe, hesap hatası ile fazla ceza tayinine, seri muhakeme usulü uygulanması gerektiğine, lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, 5. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; atılı suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 6. Sanık ...'in temyiz sebepleri; atılı suçun sabit olmadığına, suça iştirak etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

somut olayda sanıklar hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, 06.12.2022 tarihli karar celsesinde "sanık ... ve müdafii Av. ...'nün geldiği bildirilmiş ise de tutanağın son kısmında hükmü yüzüne tefhim edilenler arasında sanık ...'ın bulunmadığı ve tutanak içeriğinden sanık ...'ın duruşmada bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar hakkında savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde, kesin hukuka aykırılık hali oluşturan iş ve işlem bulunmadığı, sanıklar hakkında eylemlerine uyan kanun maddeleri uygulanması sonucunda belirlenen netice ceza miktarlarında hata bulunmadığı,

uygulanmasına yer olmayan lehe hükümler yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği, haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir