Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2783 K.2025/3855

Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2023/255 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2024/13 Esas, 2024/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Leylek Mezrasında ikamet eden Aşsız ve Almas aileleri arasında 03.09.2011 tarihinde Aşsız ailesinin düğünü sırasında maktul ...'in araç ile düğünün olduğu yoldan normal bir şekilde geçtiği esnada aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu nedenle aralarında husumet bulunduğu, bu olaydan bir gün sonra 04.09.2011 tarihinde maktul ...'in saat 14.00 sıralarında evde bulunduğu sırada yanında mağdur ... ile birlikte evden çıktıkları, yaya olarak yürürken sanık ...'ın evinin önünden geçerken tanık ...ın, maktul ... ve mağdur ... ...'a "buradan niye geçiyorsunuz" dediği,

maktulün de "başka geçecek yer mi var mecburen buradan geçiyoruz" dediği, aralarında tartışma çıktığı, inceleme dışı sanık ...'in elindeki ruhsatsız kalesnikof marka silahla maktule öldürme kastıyla çok uzak olmayan mesafeden 5 el ateş ettiği, bu sırada ....'in babası sanık ...' ın elinde bulunan silah ile inceleme dışı sanık ...'in yanında bulunduğu, inceleme dışı hakkında hüküm kesinleşen sanık ...'in atışlarından birinin maktule isabet ettiği, sanık ...'ın ise ateş etmediği, maktul ...'in ateşli silah yaralanması ve komplikasyonlarına bağlı gelişen iç organ yaralanması ve iç kanama ve kemik kırığı sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ...'ın elinde tüfekle, inceleme dışı sanık ...'in maktule ateş ettiği esnada yanında bulunduğu anlaşılmakla, kasten öldürme eylemi üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldığına dair somut bir delil bulunmadığı ancak eyleminin manevi destek ve suçun işlenmesine yardımda bulunmak suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirdiği bu şekilde kasten öldürme eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla katıldığı nazara alınarak hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümde hukuka aykırı aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafiinin temyiz isteminin, kesinlik nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (3) nolu bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi iştirakin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2024/13 Esas, 2024/426 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi