Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3013 E. , 2025/4060 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/304 E., 2024/226 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3013 E. , 2025/4060 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/304 E., 2024/226 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstinaf bozması sonrasında Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/277 Esas, 2023/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/304 Esas, 2024/226 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme ya da yaralama kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ve meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Tarafların daha önceden birbirlerini tanıdıkları, sanık ve mağdurun kardeşi tanık... arasında husumet bulunduğu ve olaydan önce aralarında bir tartışma yaşandığı, tartışma sonrasında mağdur ile tanık...in sanığın önünü kestiği, mağdur ve diğerlerinin sanığı darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden oldukları, olay yerinde bulunan mağdurun, sanık ve ailesinin bulunduğu araca doğru bir el ateş ettiği, sanığın yanında bulunan tüfeği alarak mağdura doğru 4 el ateş ettiği, mağdurun hayati tehlikeye ve vücudunda 3. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda 3. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca makul ile azami oran arasında makule yakın bir ceza tayini gerekirken, üst hadde yakın olacak şekilde 14 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. 4.Sanık ve mağdur arasında meydana gelen olayda, sanığın olay öncesinde mağdur ve yanında bulunan kişilerce darp edilmesi, sonrasında ise mağdur tarafından sanığın ve ailesinin bulunduğu araca doğru kuru sıkı tabanca ile bir el ateş edilmesi karşısında; sanık hakkında asgari ile makul oran arasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesi yönlerinden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2024/304 Esas, 2024/226 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.