Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3014 K.2025/4061

Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/308 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2022/1549 Esas, 2024/225 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında meşru savunma aksi halde meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Tarafların daha önceden birbirlerini tanıdıkları ve aralarında geçmişe dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde katılan ve sanığın bir kafede karşılaştıkları, katılanın sanığı görmesi üzerine arkadan gelerek ensesine yumruk attığı, orada bulunan kişilerce tarafların ayrıldığı, sanık ve katılanın kafeden çıktıktan sonra dışarıda tekrar karşılaştıkları, sanığın kafeden çıktığını gören katılanın sanığın üzerine aracını sürdüğü ve aracından inerek sanığa yumruk attığı, taraflar arasında yaşanan arbede esnasında sanığın katılanı göğüs ve sırt bölgesinden olmak üzere 6 yerinden bıçakladığı,

katılanın hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı,

meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın eylemi neticesinde, katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, üst hadde yakın olacak şekilde 14 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Taraflar arasında kafede meydana gelen tartışmada katılanın sanığın ensesine yumruk atması, dışarıda tekrar karşılaştıklarında ise aracını sanığın üzerine sürmesi ve araçtan inerek yumruk atması karşısında; sanık hakkında asgari oran ile makul oran arasında bir haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesi yönlerinden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 31.01.2024 tarihli ve 2022/1549 Esas, 2024/225 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi