Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3128 K.2025/7331

Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2022/55 Esas, 2023/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2023/2352 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yaralama kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olası kast, bilinçli taksir ve basit taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, takdiri indirim nedenleri ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan mağdur hakkında düzenlenen adli hekim raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında uygulanması mümkün lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. a.

Dosya kapsamında göre; olay tarihinde ............'in ...........'ın işyerine aralarındaki bir ticari uyuşmazlık konusunda konuşmak için gittiği, daha sonradan...............'in yanına mağdur ..., ...'in de geldikleri, tarafların konuştukları sırada başlayan kavgada sanık ...'in tabancayla ateş etmesi sonucu mağdur ...'in sırtından giren merminin yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda.

Suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişliliği, atışın yakın mesafeden oluşu, sanığın hedef gözeterek ateş etmesi, mağdurun hayati organlarının bulunduğu sırt bölgesinin hedef alınması ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla sanık ... hakkında suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması, b.

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin 24.05.2021 yerine 24.05.2023 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığının (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin 12.02.2024 tarihli ve 2023/2352 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi