Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/3644 E. , 2025/7624 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1658 E., 2023/1603 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan h
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/3644 E. , 2025/7624 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1658 E., 2023/1603 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2022/2 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile; a) Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1658 Esas, 2023/1603 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ilk atışın karşı taraftan geldiğine, eylemin meşru savunma kapsamında olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mağdurlara ateş eden kişinin... olduğuna, sanık ...'ın suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, meşru savunma koşullarının değerlendirilmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerine ortak hakimiyet kurmak suretiyle birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, mağdur ...'dan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesine ilişkin uygulamanın kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamda mükerrirlik hükümlerinin uygulanmamış olması nedeniyle ikinci kez tekerrür koşullarının oluşmadığı, sanığın ikinci kez mükerrirliğe esas nitelikte başka kaydının da bulunmadığı, sanık ... hakkında ise ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilâma yönelik eski hâle getirme talebinin kabul edilerek ilâmın infazının durdurulduğu ve inceleme konusu suç tarihi itibariyle henüz kesinleşmediği ancak adı geçen sanığın birinci kez mükerrirliğe esas başka kaydının bulunduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2023/1658 Esas, 2023/1603 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden hüküm fıkrasına; "Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün vardığı aşama da gözetilerek TCK'nun 35 maddesi gereğince cezasından indirim yapılarak takdiren 9 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi, sanık ... hakkında kurulan hükümlerdeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarındaki "ikinci kez" ibarelerinin hükümlerden çıkartılması ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerdeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarının hükümlerden çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/225 Esas, 2014/100 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 12.10.2015 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın dikkate alınmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden oy birliği ile sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.10.2025 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) KARŞI OY Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2024/3644 E. 2025/7624 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanık ...’ın kasten öldürme suçuna yardımdan cezalandırılması gerektiğinden bahisle mahkûmiyet hükümlerinin bozulması, temyiz dışı sanık ...’ya da bozmanın sirayet ettirilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanıklar.................. hakkında mağdurlar ... ve ...’ı öldürmek amacıyla bulundukları otomobile ateşli silahlarla hedef gözeterek ateş ettiklerinden bahisle kasten öldürmeye teşebbüsten (iki kez) ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış, yargılama sonucunda mahkemece sadece sanık ...’un ateşli silah kullandığı kabul edilmiş, bu nedenle “Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında 05/07/2021 tarihli eylemlerinden dolayı 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan cezalandırılmaları talebiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de; sanıkların eylemde silah kullandıkları sabit olmadığından üzerine atılı suçu işlediklerine dair, cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, müsnet suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine” karar verilmiş, öldürmeye teşebbüs suçları yönünden ise “sanık ...'un silah kullandığı sabit olduğu diğer sanıklar ... ve ...'nun olay sırasında silah kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise hangisinin kullandığı tespit edilememiş, fakat sanıklar...in silah kullanan ...'ın yanında yer almakla suç işleme kararlılığını destekledikleri, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ettikleri ve bu nedenle müşterek fail oldukları” yerel mahkemece kabul edilmiştir. Dosya kapsamına ve Mahkemenin kabulüne göre; sanık ... ile teyzesinin torunu olan mağdur ... arasındaki tartışmanın akabinde sanık ...’ın kardeşi olan sanık ...’un ateşli silahla olay yerine geldiği, aracıyla hareket halinde olduğunu gördüğü mağdur ...’ın bulunduğu araca birden çok kez ateş ettiği, aracın durmayarak olay yerinden kaçtığı, araçtaki isabetlere göre sanık ...’un öldürme kastıyla eylemini gerçekleştirdiği, mağdur ...’ın isabet almadığı ancak mermilerden birinin araçta bulunun mağdur ...’ın baş bölgesini sıyırarak geçtiği, sanık ... eylemini gerçekleştirirken babası olan temyiz dışı sanık ... ve kardeşi olan sanık ...’ın onun yanında bulundukları ancak mağdurlara ateş etmedikleri olayda; sanıklar ...’in ateşli silah kullanmamaları ve olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde fiil üzerindeki ortak hâkimiyetleri tam olarak belirlenemese de fail olan...’a cesaret verip olay yerinde bulunmaları nedeniyle suçun işlenmesine manevi olarak yardım ettikleri anlaşıldığından sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 39. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulması, bozmanın diğer sanık ...’e de sirayet ettirilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.