Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3806 K.2025/6045

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının, istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmekle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca doğrudan 2.700 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın kesin olduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/465 Esas, 2021/743 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2021/2678 Esas, 2023/2479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, takdiri indirim ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği, sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve çocukken işlediği kasıtlı bir suça ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas olmayan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 160 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Karar tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca verilen 2.700 TL adlî para cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesinde belirtildiği üzere doğrudan verilen adlî para cezalarında 3.000 TL dahil ve altındaki adlî para cezalarının kesin olduğu belirlendiğinden, karar tarihi itibariyle doğrudan verilen 2.700 TL adlî para cezasının kesin olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Olası Kastla Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2021/2678 Esas, 2023/2479 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu