Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3803 K.2024/8731

Umut vekillerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri ile sınırlı olarak yapılan incelenmede. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz yoluna tabi olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/90 Esas, 2023/231 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2026 Esas, 2024/54 Karar sayılı kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun; a.Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine; b.Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan istinaf başvurusunun, kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar Aykut ve Umut vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinden kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. B.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürme suçunu işlemediğinin sabit olduğu,

sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında Umut'u kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; gerekçeli kararın, hüküm kısmında tahrik hükümlerine yer verilmediği halde, gerekçe kısmının 9. sayfasında, " .. ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belirlenemediğinden TCK.nın 29. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılarak aşağıdaki hükümler kurulmuştur." şeklinde ibareye yer verilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanık ...'in 24.10.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2023/2026 Esas, 2024/54 Karar sayılı kararında sanık ...'in katılan ...'a yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, vasfa yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, C.

Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan ... vekilinin, Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi