Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/3797 K.2024/7669

Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemece verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 Tarihli ve 2019/1181 Esas, 2019/1852 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında 1. Katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(a)-(e), 87/1-(d), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılana karşı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-(a), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 Tarihli ve 2020/1305 Esas, 2022/737 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında,

1. Katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 9 yıl 27 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası olarak infazına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Katılana karşı nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(c) maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi özetle; tehdit suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, yaralama suçundan temel cezada alt sınırdan sonuca etkili şekilde uzaklaşılarak cezanın belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması ve 5237 sayılı Kanun’un 87/2-(b) maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmasının hatalı olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın tehdit kabul edilen sözlerinin kastan yaralama suçuna yönelik irade açıklaması niteliğinde olduğu, ayrıca nitelikli tehdit suçunu oluşturmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede.

1. Sanık ile katılanın suç tarihinde boşanma aşamasında oldukları, olay günü sanık ile katılanın konuşmak üzere buluşmaya karar verdikleri, sanığın, katılanı takip edip arkasından seslendiği ve kendisine dönen katılana yaklaşık beş metre mesafeden av tüfeği ile ateş ederek sağ bacak diz altında 15x15 cm boyutunda kas, tendon ve kemikleri içeren derin doku yaralanmasına neden olacak şekilde yaraladığı, Adli Tıp

2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.12.2021 tarihli raporda katılandaki yaralanmanın sağ bacak femur distalinde, sağ tibia proksimalinde parçalı kırıklara ve fibula başında kırığa neden olduğu, kırıkların hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkilediği,

sağ alt ekstremitede tespit edilen fonksiyonel kaybın, organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu tespit edilen olayda, suçta kullanılan tüfeğin elverişliliği, atış mesafesi, katılanda meydana gelen yaralamanın niteliği ve boyutu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre; sanık hakkında kurulan hükümde katılandaki yaralanmanın organ işlev yitirilmesi niteliğinde olduğu gözetilmeden yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığının belirtilmesi ve sanığın eylemini suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılana karşı işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/3-(a) maddesinin uygulanacağı hükmün gerekçesinde belirtildiği halde hükümde kanun maddesine yer verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/1305 Esas, 2022/737 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.

Sanık Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümün (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/1305 Esas, 2022/737 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi